என் பேரருவி நீ அருகில் இருந்தும்
கொடியில் காயும் உன் ஈர ஆடைகளில்
தாகம் தீர்ந்து போகின்றேன்

நம் புன்னகைகளிலும் கண்ணசைவுகளிலும்
உருவாகும் எல்லாச் சந்தர்ப்பங்களுமே
ஏனோ பெரு மூச்சுகளாகவே சபிக்கப்படுகின்றன

சொர்க்கத்தில் நரகம்
நம் வீட்டின் ஆடி மாத நாட்கள்,
நரகத்தில் சொர்க்கம்
ஆடி மாதம் வருடத்தில் ஒரு முறை மட்டும்

கண்களும் இதழ்களும் பேசிக்கொண்ட
மாதங்கள் போய்,
பெரு மூச்சுக்கள் மட்டுமே பேசிக்கொள்ளும்
மாதம் வந்திருக்கிறது இப்போது

வரமாய் வந்த ஆண்டின் 365 நாட்களில்
ஏனோ நமக்கு மட்டும் 32 சாப நாட்கள்

பதினோரு மாதம் வளர்ந்து
இந்த ஒரே மாதத்தில் தேய்ந்துபோகும்
சபிக்கப்பட்ட நிலவு நான்

எப்போதுமே அழகாய்த் தோன்றும் நீ,
ஏனடி இந்த ஆடி மாதத்தில் மட்டும்
அநியாத்திற்கு பேரழகாய்த் தோன்றுகிறாய்?