நீ வெட்கப்பட்டு சாய்ந்தபோது
என் சட்டையில் ஒட்டிக்கொண்ட
உன் நெற்றிக்குங்குமம்,
என்னையும் கூட சிவக்கத்தான் வைத்திருக்கிறது

நடுஇரவில் உன்னைப் பயமுறுத்தி
என்னோடு இறுக்கி அணைக்கவைக்கும்
பேய்களும் பிசாசுகளும்
இருந்துவிட்டுத்தான் போகட்டுமே !!!

மழையின் கண்களுக்குத் தெரியாமலே
மழைக்காகத் தவமிருக்கும் வேர்கள் போலே,
உன் கண்களுக்குத் தெரியாமலிருக்கும் என் இதயம்
உன் வார்த்தைகளுக்ககாகவே தவமிருக்கிறது

மனைவி உனக்கு மருதாணி வைத்து
உன் கைகள் சிவப்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும்,
காயாத உன் மருதாணிக் கைகளில் அணைப்பில்
என் ஆடைகள் பச்சை நிறங்களாய் மாறிக்கொண்டிருக்கின்றன

நீ வளர்க்கும் நம் வீட்டுக் கிளிக்கு,
காதல் மொழிகளை
கற்றுக்கொடுத்து இருக்கிறது
நம்முடைய இல்லறக் காதல்

பாதி நேரங்களில் தாயாகவும்
மீதி நேரங்களில் சேயாகவும்
வாழும் உன்னுடைய கதாபாத்திரத்திற்கு
நம் பெற்றோர் சூட்டிய பெயர் 'மனைவி'

மாதத்தின் இருபத்தேழு நாட்களில்
எனக்கு நீ தாயாகவும்,
மீதமுள்ள உன்னுடைய மூன்று நாட்களில்
உனக்கு நான் தாயாகவும் ஆகிப்போகிறோம்