நம் வீட்டு தொலைக்காட்சியில்
உனக்குப் பிடித்த பாடல் போய்க்கொண்டிருக்கிறது,
சமையலறையில் இருந்து உடன்பாட்டு பாட
நீ இங்கு ஊரில் இல்லாததால்
மனம் ஏனோ பாடலில் ஒட்டவில்லை

நீ துவட்டி விடுகிறாய் என்பதற்காகவே
மழையில் நனைந்து வீடு வரும் நான் ,
இப்போது நீ ஊரில் இல்லை என்பதால்
மழையையும் கூட வெறுக்கிறேன்

தூக்கம் கலைந்த நடுநிசிகளிலும்
என் கைகளின் எல்லைகளுக்குள்
நீ இல்லாமல் இருக்கிறாய்,
தகப்பன் வீட்டிலிருந்து
எப்போது திரும்புவாயடி?

பூப்பறிக்க ஊரில் நீ இல்லாததால்
கொல்லைப்புறத்து மல்லிகைப் பூக்களும்,
சூடிவிட உன் கூந்தல் இல்லாததால் என் கைகளும்
வாடியும் ஏங்கியும் போயிருக்கின்றன

நாள்காட்டியில் வரும்
ஒவ்வொரு முகூர்த்தநாளும்,
கடந்துபோன நம் முகூர்த்தநாளை
சந்தோஷமாய் நினைவுபடுத்துகின்றன

புகைவண்டி நிலையத்தில்
உன்னை உன் பிறந்த வீட்டிற்கு
வழியனுப்பிவிட்ட எனக்கு
ஏனோ என்னுடைய வழி மறந்துபோனது

தோழி திருமணத்திற்காக
சொந்த ஊருக்குப் போய்விட்டாய்,
நம் வீடு மட்டுமல்ல
நானும் கூட உன் வாசத்தை
இழந்துதான் போயிருக்கிறோம்