நீயும் நானும் ஒரே துருவமாய் இருந்தாலும்
நம் உதடுகள் எப்போதுமே எதிரெதிர் துருவங்கள்தான்.
ஈர்ப்பு விசையிடம், பிரிப்பு விசை தோற்றுத்தான் போகிறது

நிறைய முத்தங்கள், கொஞ்சம் வெட்கம்
- நம் தொலைபேசி நிமிடங்கள்,
ஓரிரண்டு முத்தங்கள், நிறைய வெட்கம்
- நம் தனிமை நிமிஷங்கள்

மழையில் நனைந்த எனக்கு
பழைய புடவைத் தலைப்பைத் தர மறுக்கும் நீ,
நம் மகன் முகம் துடைக்கக் கேட்டால்
பட்டுப் புடவைக்கும் மறுப்புச் சொல்வதில்லை

முழக்கணக்கில் லஞ்சம் வாங்கும் நீ
இனாமாய் இன்னொரு முத்தம்
தருவதில் நட்டமொன்றும் வந்துவிடப்போவதில்லை

சாப்பிட அடம்பிடிக்கும் நம் குழந்தைக்குக் கிடைக்கின்றன
அநேகக் கொஞ்சல்களும், உன் இடுப்பில் இடமும்.
ஏதும் பேசாமல் அமைதியாய் இருக்கும் எனக்குக் கிடைக்கின்றன
தனியாய் சில பருக்கைகளும், நீ சமைத்துவைத்த பாத்திரங்களும்

கடற்கரையில் நான் வரையும்
காதல் கோலங்கள்,
நம் மகன் வரையும்
உருவமில்லா ஓவியங்களிடம்
தோற்றுத்தான் போகின்றன

நீ பார்க்காத வேளைகளில்
கள்ளத்தனமாக நான் உன்னைப் பார்க்கிறேன்,
நீ இன்னும் ஒரு படி மேலே போய்
என் கள்ளத்தனத்தை
உன் கடைக்கண்களில் ரசித்து மகிழ்கிறாய்